Straatje schoon vegen...

 De planning voor vandaag

 loopt iets anders dan gedacht.

Daardoor is er onverwachts wat tijd 

om aan de slag te gaan.

De stoep roept al een poos 

dat al dat onkruid toch echt niet langer kan.

Precies een mooi klusje voor deze dag...

...niet te warm en overzichtelijk.

Een klein half uurtje 

ben ik er zoet mee.

Zo krijg je een beetje een idee 

hoe het er eerst uit zag.

De parkeerplek komt wel

 als er een keer geen auto staat.

Ondertussen geeft de meneer van de post 

een pakketje af.

Die ga ik nu eerst uitpakken.

Fijn weekend!

XXX

 

Toch nog wat gedaan...

 Vandaag niet meer 

echt aan de zolder

 met mijn  grote opruimklus toegekomen.

Wel was ik er net even

en kwam dit kleine stapeltje tegen.

Gekregen van  een vriendin 

die haar hobbykamer ging opschonen.

...*Ü*... 

Tja... zo gaat dat bij mij...

Maar mijn borduurstofjes liggen ergens anders...

en daar kwamen deze lapjes ook te liggen.

 Deze krat is ondertussen weer leeg

en staat al weer op zolder.

De inhoud heb ik vanochtend 

naar onze jongste gebracht.

Nog beter is het 

om meteen dezelfde dag

de weeggeefdoos weg te brengen.

Zeker wanneer je de neiging hebt

- zoals ik in het verleden -

om er weer spullen uit te halen.

.. *Ü*... 

Verder lag mijn eettafel al de hele week vol 

met allerlei op te ruimen spullen.

Die tafel is onze valkuil...

...alles wordt er opgelegd.

Die heb ik gisteren 

... na het schrijven van mijn blog...

ook nog leeggeruimd.

Daar was ik 

al met al 

een klein half uurtje zoet mee.

En  nu.. nu is het eerst weekend 

en  zijn  onze dagen 

met andere leuke zaken gevuld.

XXX

Ladenkasten zolder...

Vandaag ben ik een klein uurtje

 op zolder zolder wezen opruimen.

In 3,5 maand moet deze rommel (klik)

veranderen in een heerlijke handwerkplek.

Dus tijd om aan de slag te gaan.

Als eerste het meest gemakkelijke...

...wat hoort hier niet.

Deze spullen heb ik 

in nog geen 5 minuten verzameld.

Links boven een doos

waar ik spullen in dacht te vinden

die in de papierbak konden...

....maar tot mijn verbazing

kom ik spullen van de notaris tegen

en andere zaken.

Met een minuut of 10

 zijn de papieren  uitgezocht.

De helft is voor manlief...

de andere helft heb ik bij mijn spullen opgeborgen.

De overige spullen zijn verhuisd

naar een betere plek...

... de plek waar ik ze zou zoeken.

De plantenbakken in de schuur.

Het wasmiddel bij de algemene voorraad.

De kralenketting bij het kinderspeelgoed.

Mijn make-up spullen uitgezocht 

en wat mag blijven opgeruimd.

De pedalen bij de naaimachine.

Stapeltje theedoeken en stoffen op hun plek.

De langwerpige curverdoos in de kamerkast.

Zo... dat is een fijn gevoel.

Daarna verder met de eerste van een rij ladenkasten

die over de hele breedte van de zolder staan.

In de eerste zitten mijn schilder-

en tekenspullen.

Onder mijn schilderbloes

vind ik dit.

Prima verf maar al jaren niet meer gebruikt.

Wanneer ik de deksel er af draai

blijkt de verf nog steeds goed.

Toch gaat het weg. 

Oeps...nu ik er hier over schrijf merk ik

 dat een deel van mij vindt 

dat ik het best wel kan bewaren.

Er is immers genoeg ruimte in de la...

...kijk maar...

Ik moet mijzelf vermanend toespreken.

Ik heb nog een doos met nieuwe tubetjes acrylverf

in de bovenste la zitten

en de laatste 10 jaar

 heb ik het niet meer gebruikt.

Hup...knop om... weg.

In de tweede la zitten vooral kwasten...

goede kwasten.

Maar ook olieverf en andere materialen 

uit de tijd dat ik nog aan fijnschilderen deed.

Voor nu denk ik

 daar ooit nog weer wat mee te gaan doen...

... dus bewaar ik alles netje bij elkaar.

Ik kom ook hele goedkope kwasten tegen...

...nog bijna nieuw in de verpakking.

Maar ze bevallen niet en gaan weg.

Net als een paar schilderspaletten

die ik niet gebruik.

Van de tegeltjes gaan er twee weg.

Eén hou ik nog.

In de bovenste la zitten wat goedkopere kwasten 

en twee mega grote dozen met kleurpotloden.

Dit gaat dus echt weg.

Wanneer de kinderen geen interesse hebben 

zet ik het op marktplaats.

De tweede ladekast is al helemaal leeg...

het resultaat van een opruimpoging

begin dit jaar.

Dat is dus een makkie.

Bij het naar beneden lopen

zie ik dit op de droger staan.

Blijkbaar word je blind voor dit soort dingen.

Maar nu ik in de opruimmodus zit

stoort het mij.

Dus hup... mee naar beneden.

De linzen en kikkererwten verdwijnen

in de groene container.

Ik heb namelijk geen idee wat er mee is gebeurd.

De bakjes zitten bij de afwas

en het boerenbontschoteltje

 staat weer in de kast.

Een geslaagde opruimpoging.

XXX

Even bijpraten...

 Van verder opruimen is niets meer gekomen.

Door het mooie zomerse weer 

- met temperaturen van rond de 30 graden -

kon je mij op de boot vinden.

Het voelde als een vakantie.

Gisteravond kwamen wij weer thuis.

Vandaag schreef ik een blogje

 op mijn handwerkblog Annelein Design (klik).

Hoe ik deze zolder

hoop te veranderen in een handwerkparadijsje.

Mijn opruimplannen...

 Het systeem van Dana K. White 

is vooral heel praktisch.

Je huis is één grote doos...

met allerlei kleinere dozen.

Je kunt niet meer bewaren

dan er ruimte is in zo'n doos.

V O L   =   V O L

Wanneer je toch iets wilt bewaren

zul je iets anders uit die doos weg moeten doen.

Dat is voor mij heell lastig...

maar deze logica werkt wel voor mij.

Hoewel je met het systeem van Dana 

geen bewaardoos hebt...

- alles leg je meteen op de juiste plek -

... heb je wel een weggeefdoos.

En die doos breng je het liefst dezelfde dag nog

 naar een kringloopwinkel of andere organisatie.

Het is de kunst om bij het vullen van een kamer

de functionaliteit van de ruimte niet uit het oog te verliezen.

Met mijn opruimpoging begin dit jaar

 zijn veel dingen

op de juiste plek gekomen...

... maar is het voor mij nog niet functioneel.

Daarvoor moet er toch meer ruimte in de kamers 

worden gecreëerd.

En dat betekent ontspullen...

slik.

De komende tijd wil ik mij daarop richten...

maar ik weet nog niet

 of ik dit kamer voor kamer ga doen...

of meer hoekje bij hoekje.

Je kunt het in ieder geval hier volgen.

De draad oppakken...

En dan zijn we zomaar vijf maanden verder...

... maar gelukkig geen vijf jaar...

zoals bij mijn vorige onderbreking.

Laat ik beginnen met goed nieuws.

Het is mij gelukt een echtparenkamer te vinden

waar mijn vader en stiefmoeder samen naar toe kunnen...

ze staan nu als eerste op de wachtlijst.

Dat is fijn.

Hoewel ik nog wel wat dingen heb kunnen opruimen

is er vooral aandacht voor goede zorg voor mijn stiefmoeder

maar zijn er ook administratieve zaken die geregeld moesten worden.

Lang verhaal kort...

in mijn eigen huis is er van opruimen

 niet veel meer terecht gekomen.

Bron: A slob comes clean

Maar vanmiddag kwam ik het you tube kanaal van

Dana K. White (klik) weer tegen...

ook bekend als

A slob comes clean

Haar opruimmethode spreekt mij erg aan.

Allereerst is haar motto:

Het maakt niet uit wat je doet...

alles is een verbetering

 ten opzichte van hoe het was voor je begon.

Kijk...dat werkt bij mij al heel motiverend...

...*Ü*...

Vervolgens doorloop je een aantal stappen

waarvan de eerste twee het gemakkelijkst zijn.

1. Pak een afvalzak en verzamel al het afval wat je tegen komt.

2. Spullen die ergens anders horen leg je meteen op de juiste plek.

Een juiste plek is de plek waar jíj het eerste zou kijken.

Het voordeel van deze eerste twee stappen is

dat je nog geen lastige besluiten hoeft te nemen.

Dat vind ik heel fijn.

Én... er is geen bewaardoos.

Wanneer je dus onverwachts moet stoppen

blijf je niet met een grotere chaos zitten dan daarvoor.

Loop je net als ik ook vaak vast bij het opruimen 

dan kan ik je haar methode zeker aanraden.

Voor mij werkt dit systeem bijzonder goed.

Want hoewel ik dus al een paar maanden 

niets meer aan het verder opruimen

en ontspullen heb gedaan...

wist ik van veel spullen nu wel precies

waar ik ze kon vinden.

Zelfs manlief viel het op

...*Ü*...

Maar goed... vanmiddag...

na het bekijken van 

deze drie korte filmpjes (klik)

begon het weer te kriebelen.

En toen daarna de was op zolder werd opgehangen

gingen mijn ogen haast vanzelf in het rond.

Deze vier items zag ik binnen armlengte liggen.

...ze horen niet op zolder.

Dus nam ik ze mee.

De servetjes konden in mijn buffetkast...

daar zoek ik ze als eerste.

De houten sokkenhouder ging bij mijn andere breispulletje

op mijn handwerkkamer.

En de haakjes en rolletjes voor de gordijnen gaan naar de schuur

waar mijn man alles bewaard aan schroefjes en dit soort zaken.

Voor mij de plek waar ik zou zoeken.

Nog geen 5 minuten werk...

en zoals Dana zegt... 

...alles is een verbetering...

...*Ü*...

Daarna tijdens de afwas ging het nog even door

 en kwam ik dit op het aanrecht tegen.

Afval wat eigenlijk zo weg kan.

De labeltjes zitten om de yoghurtfles

 die wij bij de boer halen.

En toen ik goed keek zag ik een soort van uienblad 

uit dit snoezige schaaltje met deksel steken.

En ineens herinnerde ik mij

 dat ik uienschillen had verzameld 

om stof mee te gaan verven.

Maar dat gaat voorlopig écht niet gebeuren

 dus weg met die schillen.

Het rode blikje kreeg nog even snel een poetsbeurt.

Zo...dat ziet er al veel beter uit.

Dit lag ook nog op het aanrecht.

Met die kersen- en abikozenpitten

wilde ik van alles doen.

Maar hoe realistisch is het

 dit ik ook daadwerkelijk gaat gebeuren?

N I E T   DUS

... je begrijpt ...

de pitten gingen in de groencontainer

en het bakje kwam weer schoon in de kast.

Kijk...dit is ook zo'n projekt...

De top van mijn hortensia was afgeknapt

en ik probeerde het te "redden".

Dat ging redelijk... er kwamen wortels aan het takje

en zelfs een nieuwe zijscheut.

Maar het staat nu al weken zo ik de vensterbank...

...en eerlijk gezegd duurt het  nog een hele tijd

voordat het een toonbare plant wordt....

als het al een plant wordt.

Het takje verdween eveneens in de groencontainer.

Ook nog geen 5 minuten werk.

Wat een uitgebreid verslag voor iets

 wat nog geen 10 minuten heeft gekost.

Het tikken van dit bericht is een veelvoud daarvan...

...*Ü*...

Wanneer opruimen je gemakkelijk afgaat

 zul je je niet snel herkennen in mijn verhaal.

Maar mocht jij je wel herkennen dan hoop ik 

dat het je helpt om structuur te krijgen.

Het hoeven geen grote stappen te zijn...

onthoud dat wanneer je maar één of twee dingen weggooit

of opruimt... dit een verbetering is.

Ik zit in ieder geval met een heel voldaan gevoel

 dit bericht te tikken. 

Morgen zal ik wat meer vertellen

 over het systeem van Dana

en waarom het zo goed bij mij past.

XXX

Een vol leeg hoofd...

Vorige week is er extra gepoetst.

De woonkamer is helemaal spik en span.

Alle randjes en richeltjes zijn ontstoft... 

en ook boven op de (keuken) kasten 

is een sopdoek geweest. 

Heerlijk.... een iets vroeger begin

van de voorjaarsschoonmaak.

De overige ruimtes hebben 

ook allemaal een poetsbeurt gehad.

En het huis is extra goed gezogen.

Foto van vorig jaar...

... *Ü*...

Blij werd ik ervan.

Ook bij mijn vader wat wezen opruimen.

Ik heb het blijkbaar niet

van een vreemde...

verzamelen.

Mijn opa... mijn vaders vader... kon er trouwens ook wat van.

Dus... toen mijn vader aangaf te willen "ontspullen"

hebben ik meteen de koe bij de horens gevat.

Er gingen vijf

grote gevulde boodschaptassen weg.

Tel daarbij een dagdeel bezig zijn 

met papierwerk voor hem.

Al met al kan ik terugkjjken op 

een redelijke productieve week.

~~~

Deze maandag de woonkamer, 

toilet en badkamer weer gedaan...

en met de stofzuiger de benedenverdieping

 en de trappen gedaan.

Op deze manier probeer ik

mijn routine er weer goed in te krijgen.

Op vrijdag een rondje door het huis...

inclusief slaapkamer...

zodat ik "glad" het weekend in ga.

Op maandag nog een keer een rondje in huis

en alles weer op de "eigen" plek neer leggen.

Gisteren was er een overleg 

inzake de woonsituatie van mijn vader.

Samen met zijn vrouw heeft hij een moeilijk

besluit genomen.

De komende periode zal dat 

nog de nodige tijd en aandacht van mij vragen.

Vandaag komt er echter niet veel uit mijn handen. 

Het gesprek van gisteren

werkt nog na in mijn hoofd.

Zo verdrietig dat de partner

niet meer mee mag 

naar een  echtparenappartement in een verpleeghuis.

Met al die woningnood ergens ook onbegrijpbaar.

De clientbemiddeling probeert

voor beiden een nieuw onderkomen te realiseren

zodat ze wel dicht bij elkaar zijn...

liefst zonder een al te lange overgangsfase...

...maar garanties zijn er niet.

In... en in verdrietig...

Vanmiddag bedacht ik

dat mijn rolmaatje wel

wat reorganisatie kon gebruiken.

Wat meer structuur

 had mijn rolmaatje wel nodig...

het is één chaos.

Eerst was het bovenste bakje aan de beurt...

...wat een spullen komen daar uit.

En wat ziet dit er weer 

fijn en overzichtelijk uit.

Wat niet meer in het bakje mocht

 ligt op tafel en gaat

 naar mijn hobbykamer.

Er is een heel klein beetje afval...

en twee mini jampotjes 

hebben zo'n nare plakrand van het oude etiket...

dat maak ik meteen schoon.

Daarna zijn de andere twee bakken aan de beurt...

het verbaast mij wat er allemaal uit komt.

Ik pak de twee bakken opnieuw in met spullen

waar ik blij van wordt.

De andere spullen gaan

naar mijn hobbykamer.

Kijk toch eens... wat veel nog.

De sokken ... hier vooraan in het midden...

 ga ik vanavond afwerken...

alleen de teen moet nog gesloten worden.

En dan hoop ik morgen op mijn andere blog

iets te vertellen over mijn sokken avontuur.

Mijn rolmaatje

ziet er weer ordentelijk uit!!!

Wat een heerlijk ouderwets woord.

Ik ga zo nog even naar buiten...

even met mijn neus 

in de frisse lucht lijkt mij fijn.

Kijken of dat volle lege hoofd

van mij daar nog wat meer van opknapt.

XXX